boşluk

Haykırışdı aslında bu boşluga derin bir iç geçirmeydi gelecege,gelecegin içinde boğuluşdu bir nevi.Sımsıkı sarılan ellerde gizemli bir donukluk vardı,dünün bugünün ve yarının izleriydi.Eller hem ayrılmak istiyor,hemde sımsıkı tutuyordu sanki biran bırakılacak diye tedirgin ,bir güvercinin kanadındaki o hareketlilik vardı ellerde minik minik acılıp kapanıyordu parmaklar, konusulmuyordu parmaklardaki hareketlerle hersey anlasılıyordu sifreli bir kasa gibiydi kilidi hiç açılmayacak ama hırsızların heran kol gözdigi bir atesde gibi......

Bİr kış akşamı

Bir kış akşamıydı,gün hergünden daha sessiz,daha karanlık daha açtı .Etrafını görünmeyen bulutlar kapatmıstı ortada duran ışıltı karanlığın içinde belli belirsizdi.Sessizce yürüyordu karanlıgın içinde cepleri doluydu kalbi gibi cebindeki leblebileri bir bir yerken,kalbindeki çaresizligi bir bir derinlere gömüyordu.Lemlebiler dişlerinin arasında kıtır kıtır ederken kalbi ona sessiz bir tempoda eşlik ediyordu.soguktan donan agzı her nefes alış verişinde karanlıgın içinde inceden inceye melodi çıkarıyordu.Aslında herkes gibi oda biliyordu anlamsız haykırısını kadere savaş açmak hiçde göründüğü gibi kolay degildiı.Leblebilerin sesi hızlıca artıyordu düşünceleride o carkın içinde bir o yana bir buyana örseleniyordu .Bir yandan dönüp geri dönmek istiyordu,ama nafile leblebilerin gıcırtısı arttıkca kararı artık vazgeçilemez boyuta geliyordu adımları artmaya basladı, artık ceplerınde leblebılerıde yoktu  durdu tekrar yokladı ceplerını evet yoktu lebelbılerı, durdu ve etrafına baktı bir kış akşamıyıdı,gün hergünden daha sesiz daha karanlık daha açtı.....