öykümm

öykümm

28 Aralık 2011 Çarşamba

boşluk

Haykırışdı aslında bu boşluga derin bir iç geçirmeydi gelecege,gelecegin içinde boğuluşdu bir nevi.Sımsıkı sarılan ellerde gizemli bir donukluk vardı,dünün bugünün ve yarının izleriydi.Eller hem ayrılmak istiyor,hemde sımsıkı tutuyordu sanki biran bırakılacak diye tedirgin ,bir güvercinin kanadındaki o hareketlilik vardı ellerde minik minik acılıp kapanıyordu parmaklar, konusulmuyordu parmaklardaki hareketlerle hersey anlasılıyordu sifreli bir kasa gibiydi kilidi hiç açılmayacak ama hırsızların heran kol gözdigi bir atesde gibi......

14 Aralık 2011 Çarşamba

Bİr kış akşamı

Bir kış akşamıydı,gün hergünden daha sessiz,daha karanlık daha açtı .Etrafını görünmeyen bulutlar kapatmıstı ortada duran ışıltı karanlığın içinde belli belirsizdi.Sessizce yürüyordu karanlıgın içinde cepleri doluydu kalbi gibi cebindeki leblebileri bir bir yerken,kalbindeki çaresizligi bir bir derinlere gömüyordu.Lemlebiler dişlerinin arasında kıtır kıtır ederken kalbi ona sessiz bir tempoda eşlik ediyordu.soguktan donan agzı her nefes alış verişinde karanlıgın içinde inceden inceye melodi çıkarıyordu.Aslında herkes gibi oda biliyordu anlamsız haykırısını kadere savaş açmak hiçde göründüğü gibi kolay degildiı.Leblebilerin sesi hızlıca artıyordu düşünceleride o carkın içinde bir o yana bir buyana örseleniyordu .Bir yandan dönüp geri dönmek istiyordu,ama nafile leblebilerin gıcırtısı arttıkca kararı artık vazgeçilemez boyuta geliyordu adımları artmaya basladı, artık ceplerınde leblebılerıde yoktu  durdu tekrar yokladı ceplerını evet yoktu lebelbılerı, durdu ve etrafına baktı bir kış akşamıyıdı,gün hergünden daha sesiz daha karanlık daha açtı.....

24 Kasım 2011 Perşembe

iki kişilik yanlızlık

Evet biri içimdeki digeri dısımdaki yanlızlıgım,bazen ters düşerler bazen hemfikirler ama cogu zaman farklılar.Dısımdaki kosullara ve ortama uymak zorunda kalan,istemeyerek yapmak zorunda olan,içimdeki benle sürekli catısan kişilik.İçimdeki ben atesli,hırcın,haksızlıga gelemeyen bir okadarda sakin ve dingin dısımdaki ben akısa kaptırmıs kendini ....yanlızlıkları hep devam iki kişilik yanlızlıkla yollarına devam...

22 Kasım 2011 Salı

gereksiz cosku

Cok mutlu anlarınızda o anın gecip gelecekte yasamak istemediginiz anları düsündügünüz oldumu,yada cok kötü bir ruh halinizde cok mutlu bir telefon aldınız mı?,hayalle konusup gerceklerle kavga ettigiz oldu mu?,yuvarlanıp ayaga kalkıp tekrar yuvarlanacagınız kaygısıyla boguştunuz mu?,yıkadıgınız bulasık bitmiş sevincini yasamadan yarınki yemegi düşünmeye başladınız mı?,delice sevdiginiz bir kişiyi gün gelip hiç sevmemeye basladıgınız oldu mu???????

11 Kasım 2011 Cuma

plansız hayat

Evet düşlerimdeki plansızlıklar gıbı,hayatımdaki plansızlıgıda seviyorum,bir nevi olacakları merak ediyorum.Hergünümü benim dışımda gelişen ve benimde dahil olmama sebep olan durumları yorumlamakla geciriyorum.Aslında suanda yasadıklarım ve gecmişte yasadıgım üzüntüler hep bu pansız düsüncelerimin sonucları.Simdi geriye dönsem degistirmek istediklerim listelerce,ama bu palansız akışım beni bu yola sürüklemiş oldugunu görüyorum.Hayat cizgimiz ne garip degil mi,düşünce gücü deniliyor hayatı düsüncelerimiz cercevesinde yasadıgımız düsünülüyor,olumlu düsünürsek sürecin olumlu gıdecegi öngörülüyor,ben katılmıyorumm buna huylu huyundan vazgecer mi düşünceyle hayatımızı nasıl degiştırebılırız kii:))

19 Ekim 2011 Çarşamba

kelebek: fikirlerle dans

kelebek: fikirlerle dans: Evet bu gece farklı fikirlerimle dans etmeye karar verdim,gecmişimde kabul ettigim daha sonra degişiklige ugrayıp gerçeklerle yüzlesen fikir...

kelebek: içimdeki ben

kelebek: içimdeki ben: İçimdeki ben bugün özgürlestii bir kelebek gibi masum narin ve renkli, benligi aynı kelebegin o kanat cırpışı gibiydi farklı melodilerdeki d...

16 Ekim 2011 Pazar

hayal ve gercek

İlk hayal ve gerçek arasındaki gelgitleri,6 yasımda hissettim cevremdekı ınsanlara bakıp onların yasamıyla ilgili farklı senaryolar üretirdim,bazen oyuncu ben olurdum,bu sürec yıllar yılı benm yasamımla devam etti.Bir sürü senaryo yazdım kimini hatırlamıyorum,kimide beynimden hic silinmiyor.hayal ve gercek arasındanki gelgitler artık benim için oyundu,üstüme düşen rolleri oynamaktan usanmıştım,artık kendi senaryomu oynamak istiyordum ve bunlar hayallerimde kalıyordu.Bazen yasamımla ilgili geçmise dönüp tekrar yasıyorum hayatımı yapmak istediklerimi engelleri bir bir kırıyorumm kolay olmuyor ama sonuç olumlu ,hayal olunca herseye daha kolay oluyor nede olsa.Cevremde bu bos hırslar ugruna birbini yıyen ınsanlar yerine hayalımdekı kahramanları canlandırıp onları yasama dahil etmek hoşuma gidiyor,birde tatlı kızımlasohbet ,cocuklar o kadar masum o  ve okdar duygusallar öyküme bayılıyorum bu yürekle kalsalar dünyada hiç kötülük kalmazdı heralde,büyüyünce onları degistiren ne oluyor acaba....